Westland MTB Beach Challenge

Hard rijden met de kop in de wind tijdens de Westland MTB Challenge
We gaan door met Tom on Tour 2020, hier staat het logo
We gaan door met Tom on Tour 2020!

Goed nieuws: Tom on Tour zal ook in 2020 te volgen zijn via deze website en sociale media! Het nieuwe jaar is natuurlijk allang begonnen en achter de schermen is er hard gewerkt aan het nieuwe sponsorplan. Het plan is klaar en ik zal het komende dagen versturen.

Stress

Maar hard werken was vandaag ook nodig, want op zondag 26 januari stond er eindelijk weer een strandrace op het programma: de Westland MTB Beach Challenge. Na een paar weken zonder strandrace was ik gemotiveerd om een goede wedstrijd te rijden. De stress begon thuis al vroeg in de ochtend. Na alle materiaalpech in de vorige races dachten we het probleem gevonden te hebben, maar vanochtend bleek dit niet het geval. Er waren problemen met het achterwiel, waardoor trappen letterlijk onmogelijk was. Om 8:15 was het, dankzij mijn vader, gelukkig weer mogelijk om te trappen. Of het probleem opgelost was wisten we niet, maar we besloten toch maar gewoon te vertrekken.

Start

Zeer goede start, waardoor ik in de voorhoede het strand op kon rijden.
Zeer goede start vandaag, waardoor ik met de top mee kon rijden naar Hoek van Holland

Toen ik aankwam bij de Westland MTB Beach Challenge kon ik eigenlijk vrijwel direct het startvak induiken en ik stond mooi vooraan, op de vierde rij. De start was goed en ik kon mooi in het peloton aansluiten. Ik had voor mezelf een minidoel gemaakt van de start en vervolgens wilde ik even op kop rijden in een strandrace. Deel 1 was dus gelukt, nu nog naar plek 1. Dit is toch wat makkelijker gezegd dan gedaan, met mannen als Ivar Slik, Rick van Breda en Jasper Ockeloen in dezelfde groep. Ik hield het wiel van Ivar en kwam zo goed naar voren. Voor ik het wist zat ik in een kopgroep van 3. Ik deed mijn beurt en draaide goed mee.

Harde banden

Toen we wind meegekregen werd het voor mij te gek. Meer dan 50km/h over het strand met nog ruim 30 kilometer koers, ik besloot me terug te laten zakken naar het peloton. Als zevende reed ik op de strandafgang af, een super plek! Helaas had ik het strand niet kunnen verkennen en bleken mijn banden te hard voor dit gedeelte met het zachte zand. Ik werd aan alle kanten voorbij gereden en zakte snel terug. In de duinen vielen de gaten en ik zat veel te ver van achter om mee te komen met de echte toppers. Ik belandde in een achtervolgend groepje waar het prima draaide en ik voelde me nog goed. Bij de zandmotor had ik echter weer het ‘te harde banden’-probleem en moest ik lossen. Ik waaide terug naar de groep erachter en reed in die groep naar het keerpunt bij Scheveningen.

Wind op de kop

Ik probeer voor de grote groep uit te blijven, maar dat duurde helaas niet lang
Proberen voor de grote groep uit te blijven

We kregen de wind weer op de kop en dat was te merken. Er zat een grote groep achter ons op zo’n twintig seconde. Ik probeerde met man en macht hiervoor te blijven, omdat er in zo’n grote groep nooit samenwerking is. De mannen in mijn groep dachten hier helaas anders over en wachtte wel. In mijn eentje was er niks aan te doen, dus dan maar in de groep er het beste van maken. Ik begon me echter al weer vrij snel te irriteren aan alle mannen die niet normaal in een groep kunnen fietsen.

Ergenis

Mij lijkt het niet heel moeilijk om “tussen” te roepen wanneer je niet wil/kan meedraaien. Maar nee, we rijden mee tot in 3e wiel en sturen er dan tussenuit, het liefst zelfs nog naar de verkeerde kant waardoor heel de groep moet uitwijken. Ik probeerde meerdere keren met een paar anderen weg te komen, maar dit was niet te doen. Toen ik op een gegeven moment een strandwachtauto zag, besloot ik een andere lijn te rijden en bij de auto uit de wind te zitten. Dit was behoorlijk effectief en ik pakte een gat van zo’n 200 meter. Toen ging de auto helaas te langzaam rijden, dus kreeg ik weer de wind op mijn neus. Vanuit de achtergrond zag ik iemand de oversteek maken.

Slotstuk

Bij de finish had ik nog een goede eindsprint
Goede eindsprint

Ik reed op dat moment heel bewust niet voluit, in de hoop dat dit zou gebeuren en we met 2/3/4 man door zouden kunnen. Toen hij de aansluiting vond, was hij echter zo moe dat hij geen trap op kop kon doen. Na een paar seconden moest hij weer lossen. Ik werd wederom teruggepakt en we reden als groep terug naar het keerpunt in Hoek van Holland. We kregen de wind weer mee en de snelheid ging weer de lucht in. Nog 1 keer proberen, maar helaas. Ik besloot de sprint af te wachten. Mijn sprint was goed en ik wist zevende van de groep te worden. Uiteindelijk bleek ik 44e te zijn geworden, de beste uitslag op het strand tot nu toe. Op naar volgende week: Farm Frites Strandrace Rockanje.

Jeep MTB Beachrace Scheveningen

Jeep MTB Beachrace Scheveningen

Geen EK, maar wel hetzelfde rondje als altijd in Scheveningen. Ik was vroeg aanwezig voor de Jeep MTB Beachrace Scheveningen, omdat het startvak al om 9:00 openging. Papa had vannacht nog tot laat aan mijn fiets gesleuteld. In de vorige wedstrijd had ik problemen met mijn fiets, soms kon ik niet meer trappen en moest ik afstappen om mijn fiets weer aan de praat te krijgen. Papa had er al eerder naar gekeken, maar had niks verdachts gezien. Toen hij gisteravond de fiets uit de schuur pakte, had hij hetzelfde probleem. Daarom had hij tot 01.15uur naar een oplossing gezocht, zodat ik alsnog kon starten. Ik had het wiel vanuit mijn mountainbike (mijn oude strandfiets) met het oude strandbandje er achter weer op.

Start

Doordat het windstil was viel het met de kou, ondanks de gevoelstemperatuur van -3 graden, nog wel mee. Ik had me voor het inrijden goed warm aangekleed (7 laagje van shirts/jasjes). Ik zorgde ervoor dat ik als allereerste het startvak in reed. Hierdoor had ik een startpositie rond plek 60. Toen ik in het startvak stond, kwamen we erachter dat mijn achterband al een behoorlijk stuk zachter was dan toen we hem oppompte bij de auto. Vreemd.

Voor de grote namen

Vooraan in het startvak naast Roel van Sintmaartensdijk én voor Tom Dumoulin (in Sunweb rood)

Gelukkig stond ik naast Roel van Sintmaartensdijk, die goed gezelschap is. Hij had een pomp mee die we konden lenen. Doordat ik zo vroeg in het startvak stond, had ik grote namen zoals Tom Dumoulin en Thijs Zonneveld achter me staan. Ik wist dat ik dus een goede kans had om naar voren te komen, gewoon focussen op hun zodra ze langsrijden en je komt automatisch van voren. Het startschot werd gegeven en ik was super goed weg. Ik reed direct naar een plek bij de eerste 40. Het eerste stukje in het strand ging ook prima.

De start van Jeep mtb beachrace Scheveningen
Door een topstart meteen 20 plekken gepakt! (foto: Arjen Schippers)

Pech

Maar al heel snel merkte ik dat ik hééééél zwaar fietste en mijn band weer heel zacht was. Ik wilde nog niet opgeven, misschien waren het gewoon slechte benen. Ik reed dus stug door, maar werd aan alle kanten voorbij gereden. Toen we na een paar minuten terug waren bij de start, riep ik al naar papa dat ik waarschijnlijk lek had. Ik reed nog wel in een groepje en besloot daarom toch door te gaan. Dit groepje reed echter niet hard en koos ook verkeerde sporen, maar desondanks zat ik behoorlijk stuk. Toen het zand weer wat zachter werd merkte ik wederom dat ik meer kracht dan normaal moest leveren. Bovenop de duin voelde ik een even aan mijn band; zacht. Ik besloot daarom niet meer voluit te gaan. Ik reed een stukje op het fietspad en voelde echt alle lucht eruit lopen.

Teleurgesteld

Toen ik terug op het strand kwam, zat er echt helemaal niks meer in. Ik ben heel langzaam terug gereden naar start/finish. Onderweg kwam ik wel nog een renner van Cofidis tegen, volgens mij Vanbilsen. Samen hadden we er nog maar een handicaprace van gemaakt, hij miste namelijk een spaak. Doordat hij in het zachte zand moest lopen en ik kon blijven fietsen, won ik ons kleine duel. Desondanks waren we uiteraard beide teleurgesteld dat de Jeep MTB Beachrace Scheveningen op zo’n manier geëindigd was. Helaas hoort materiaalpech bij de sport. Maar weer vooruit kijken, er komen nog genoeg wedstrijden waarin ik mijn revanche kan nemen.