Westland MTB Beach Challenge

Hard rijden met de kop in de wind tijdens de Westland MTB Challenge
We gaan door met Tom on Tour 2020, hier staat het logo
We gaan door met Tom on Tour 2020!

Goed nieuws: Tom on Tour zal ook in 2020 te volgen zijn via deze website en sociale media! Het nieuwe jaar is natuurlijk allang begonnen en achter de schermen is er hard gewerkt aan het nieuwe sponsorplan. Het plan is klaar en ik zal het komende dagen versturen.

Stress

Maar hard werken was vandaag ook nodig, want op zondag 26 januari stond er eindelijk weer een strandrace op het programma: de Westland MTB Beach Challenge. Na een paar weken zonder strandrace was ik gemotiveerd om een goede wedstrijd te rijden. De stress begon thuis al vroeg in de ochtend. Na alle materiaalpech in de vorige races dachten we het probleem gevonden te hebben, maar vanochtend bleek dit niet het geval. Er waren problemen met het achterwiel, waardoor trappen letterlijk onmogelijk was. Om 8:15 was het, dankzij mijn vader, gelukkig weer mogelijk om te trappen. Of het probleem opgelost was wisten we niet, maar we besloten toch maar gewoon te vertrekken.

Start

Zeer goede start, waardoor ik in de voorhoede het strand op kon rijden.
Zeer goede start vandaag, waardoor ik met de top mee kon rijden naar Hoek van Holland

Toen ik aankwam bij de Westland MTB Beach Challenge kon ik eigenlijk vrijwel direct het startvak induiken en ik stond mooi vooraan, op de vierde rij. De start was goed en ik kon mooi in het peloton aansluiten. Ik had voor mezelf een minidoel gemaakt van de start en vervolgens wilde ik even op kop rijden in een strandrace. Deel 1 was dus gelukt, nu nog naar plek 1. Dit is toch wat makkelijker gezegd dan gedaan, met mannen als Ivar Slik, Rick van Breda en Jasper Ockeloen in dezelfde groep. Ik hield het wiel van Ivar en kwam zo goed naar voren. Voor ik het wist zat ik in een kopgroep van 3. Ik deed mijn beurt en draaide goed mee.

Harde banden

Toen we wind meegekregen werd het voor mij te gek. Meer dan 50km/h over het strand met nog ruim 30 kilometer koers, ik besloot me terug te laten zakken naar het peloton. Als zevende reed ik op de strandafgang af, een super plek! Helaas had ik het strand niet kunnen verkennen en bleken mijn banden te hard voor dit gedeelte met het zachte zand. Ik werd aan alle kanten voorbij gereden en zakte snel terug. In de duinen vielen de gaten en ik zat veel te ver van achter om mee te komen met de echte toppers. Ik belandde in een achtervolgend groepje waar het prima draaide en ik voelde me nog goed. Bij de zandmotor had ik echter weer het ‘te harde banden’-probleem en moest ik lossen. Ik waaide terug naar de groep erachter en reed in die groep naar het keerpunt bij Scheveningen.

Wind op de kop

Ik probeer voor de grote groep uit te blijven, maar dat duurde helaas niet lang
Proberen voor de grote groep uit te blijven

We kregen de wind weer op de kop en dat was te merken. Er zat een grote groep achter ons op zo’n twintig seconde. Ik probeerde met man en macht hiervoor te blijven, omdat er in zo’n grote groep nooit samenwerking is. De mannen in mijn groep dachten hier helaas anders over en wachtte wel. In mijn eentje was er niks aan te doen, dus dan maar in de groep er het beste van maken. Ik begon me echter al weer vrij snel te irriteren aan alle mannen die niet normaal in een groep kunnen fietsen.

Ergenis

Mij lijkt het niet heel moeilijk om “tussen” te roepen wanneer je niet wil/kan meedraaien. Maar nee, we rijden mee tot in 3e wiel en sturen er dan tussenuit, het liefst zelfs nog naar de verkeerde kant waardoor heel de groep moet uitwijken. Ik probeerde meerdere keren met een paar anderen weg te komen, maar dit was niet te doen. Toen ik op een gegeven moment een strandwachtauto zag, besloot ik een andere lijn te rijden en bij de auto uit de wind te zitten. Dit was behoorlijk effectief en ik pakte een gat van zo’n 200 meter. Toen ging de auto helaas te langzaam rijden, dus kreeg ik weer de wind op mijn neus. Vanuit de achtergrond zag ik iemand de oversteek maken.

Slotstuk

Bij de finish had ik nog een goede eindsprint
Goede eindsprint

Ik reed op dat moment heel bewust niet voluit, in de hoop dat dit zou gebeuren en we met 2/3/4 man door zouden kunnen. Toen hij de aansluiting vond, was hij echter zo moe dat hij geen trap op kop kon doen. Na een paar seconden moest hij weer lossen. Ik werd wederom teruggepakt en we reden als groep terug naar het keerpunt in Hoek van Holland. We kregen de wind weer mee en de snelheid ging weer de lucht in. Nog 1 keer proberen, maar helaas. Ik besloot de sprint af te wachten. Mijn sprint was goed en ik wist zevende van de groep te worden. Uiteindelijk bleek ik 44e te zijn geworden, de beste uitslag op het strand tot nu toe. Op naar volgende week: Farm Frites Strandrace Rockanje.

Hoek van Holland – Den Helder 2019

Met z'n 3tjes voor de grote groep uit, op weg naar de finish

Vandaag stond Hoek van Holland – Den Helder met rood omcirkeld in mijn agenda. Na een teleurstellend eind van het seizoen was ik erop gebrand om het nieuwe seizoen goed te beginnen. 135 kilometer over het strand knallen, waar alleen de beste kan winnen. Al voor de start wist ik dat winnen onmogelijk was, gezien het feit dat er heel wat (ex-)profs meededen. Ik had mezelf dus persoonlijke doelen gesteld, maar gezien het feit dat dit de eerste strandrace van het seizoen was en ik op mijn nieuwe fiets van start ging, had ik geen idee wat ik kon verwachten. Wat wel opvallend was ten opzichte van andere seizoenen was het aantal namen van leeftijdsgenoten. Er waren opvallend veel renners die zich toch beseften dat het strand naast leuk, ook een erg goede voorbereiding is.

Mijn nieuwe beachracer uitproberen zodat ik het strandseizoen goed kan starten tijdens Hoek van Holland - Den Helder 2019
Mijn nieuwe beachracer uitproberen

Blauwbekken

Ik had vanochtend goed warm gereden en het een en ander getest, maar na ruim een halfuur blauwbekken met 1000 andere deelnemers om 7:30 ‘s ochtends ben je dat snel vergeten. Mijn start was goed, maar doordat het heel druk was moest ik toch corrigeren om op mijn fiets te blijven. Hierdoor verloor ik snelheid en tijd. Helaas was het onmogelijk nog snel naar het peloton te springen. Gelukkig heb ik deze wedstrijd al vaker gereden en zodoende wist ik dat het nog een heel eind was. Geen paniek en gewoon in een groepje de schade beperken. Zo gezegd, zo gedaan. Ik kwam in een groepje en langzaam pakte we wel wat mannen terug. Vlak voor IJmuiden kwamen er wat basisleden bij, waardoor de groep te groot werd. De samenwerking was weg en de snelheid ging eruit.

Zonneveldje

Wat zout water en zand met je fiets doet
Beetje olie erbij en weer gaan!

Gelukkig waren we snel in IJmuiden en konden we na de pont opnieuw beginnen. Toch ging dit anders dan gepland, er kwamen juist alleen nog maar meer mensen bij… ik probeerde daarom maar een Zonneveldje te doen, als laatste het strand weer op, zodat ik qua tijd voor zou liggen op de groep. Leuk bedacht, maar als je dan ook nog een slippertje maakt in de afdaling wordt het wel heel lastig om terug te komen. Ik heb bijna 2 minuten achter het peloton aangereden, maar op wilskracht wist ik terug te komen. Even uithijgen en daarna weer meedraaien op kop. Maar helaas was de groep weer te groot en zat er geen tempo in.

Naar voren sprinten

Ik heb nog geprobeerd om samen met een paar anderen waaiers te trekken, om zodoende de groep kleiner te maken, maar ook dit mocht niet baten. Dan maar wachten op de Lagune, dé plek om de schifting te maken. Ik startte goed voorin de groep, maar er zaten toch nog wat mensen beter dan ik. Zo kwam ik rond plek 20 van deze groep bij de betonplaten die omhoog gingen. Naar voren sprinten was wat ik moest doen, dus gaan! Zo ging ik naar de 3e plek in het groepje. Toen we weer het strand op gingen reed ik een goede afdaling en ik zat mee in een groep van 7, maar guess what?!

Geen van der Poeltje

Met z'n 3en voor de grote groep aanrijden. Lekker samengewerkt, waardoor het hard ging
Klein groepje, goed samenwerken, hard rijden, heerlijk!

ECHT GEEN SAMENWERKING! Behoorlijk frustrerend, dus toen maar alleen door. Maar met de wind schuin tegen, is het toch wat lastig. Gelukkig kwamen er uiteindelijk 2 bij en konden we dus met 3 door. Ik wist dat de groep zou proberen ons terug te pakken, maar als dit niet snel gebeurde zouden ze het opgeven. Ik gaf aan dat we vol door moesten en de andere 2 geloofde gelukkig in mijn plan. Toen we zagen dat de groep weer stil viel, konden ook wij het tempo iets aangenamer maken. We bouwde onze voorsprong alleen maar verder uit en we haalde nog behoorlijk wat mensen in. Goed blijven eten en drinken, geen Van der Poeltje vandaag, blijven eten, blijven drinken, ook al heb je daar helemaal geen zin in.

Melkzuur

Als 46ste over de finish, kapot maar trots op mijn prestatie
Kapot, maar trots op mijn prestatie

En toen kwam eindelijk de finish in zicht. De strandafgang in Den Helder is altijd hetzelfde, veel te stijl om op te fietsen, maar je bent veel te kapot om hem op te rennen. Met het melkzuur tot in het puntje van je neus en de kramp in je kuiten maar zo snel mogelijk omhoog, De fiets weer opspringen en zo snel mogelijk naar het sportveld. Uiteindelijk wist ik ook nog de sprint van mijn groepje te winnen. Achteraf had ik voldoende voorsprong om deze te kunnen laten lopen, maar een sprint winnen is altijd leuk.

Mooie start van het seizoen

Uiteindelijk was dit alles goed voor een 46ste! plek in de Buff strandrace Hoek van Holland – Den Helder en een eerste plek onder de 18! (Geen echt klassement, maar toch leuk om te weten). Mijn tijd was 3h46 minuten, en daarmee was ik maar 15 minuten langzamer dan winnaar Coen Vermeltfoort. Want vorig jaar had ik al een half uur verloren in IJmuiden op de winnaar. Ik reed de 135km toen in 4h58, dus dit is een enorme verbetering. Een mooi begin van het nieuwe (strand)seizoen dus! Op naar de volgende.